آموزش ASP.Net > اتصال به منابع داده ای در ASP.Net > روش های اتصال به منابع داده
ای در ASP.Net
مقدمه :
ASP.Net دو روش کلی و آسان را برای اتصال به منابع داده ای در اختیار شما قرار داده
است . روش اول استفاده از کنترل های سرور داده است ، که می توانید به صورت ویزاردی
، ویژوال و با قالب های آماده از خواص این کنترل هال استفاده کرده و اطلاعات ارتباطی
را درون آنها قرار می دهید . مثل کنترل های SqlDataSource
و AccessDataSource .
روش دوم ، نوشتن کدها و کلاس های لازم برای اتصال به منبع داده ای مثل کدهای ADO.NET
یا Query به زبان LINQ است .
در این بخش به بررسی انواع و روش های مختلف متصل شدن به منابع داده ای در ASP.Net خواهیم
پرداخت .
استفاده از کنترل های سرور داده در صفحات ASP.Net :
برای اتصال به منابع داده ، توسط یک کنترل سرور داده در ASP.Net ، بایستی کارهای عمومی
زیر را انجام دهید :
- نوع منبع داده ای که می خواهید به آن متصل شوید را تعیین نمایید . برای مثال کنترل
LinqDataSource به وسیله کدها و روش های زبان LINQ می تواند به انواع منابع داده ای
متصل شود . یا کنترل SqlDataSource معمولا برای اتصال به پایگاه داده
SQL Server و کنترل AccessDataSource برای کار با فایل های
Access به کار می رود .
- اگر از کنترل LinqDataSource استفاده می کنید ، ابتدا بایستی کلاس هایی که به جای موجودیت
های منابع داده ای مثل پایگاه داده و جدول های آن ایفای نقش می کنند ، را ایجاد نمایید
. سپس به وسیله این کلاس ها ، عملیات اتصال را انجام دهید .
- اگر از کنترل SqlDataSource استفاده می کنید ، بایستی فراهم کننده داده ای ( Provider
) آن را تعیین کنید . فراهم کننده یا Provider کلاسی است که برای اتصال و کار با پایگاه
داده مورد نظر از آن استفاده می شود . کلاس پیش فرض System.Data.SqlClient است که برای
اتصال به پایگاه های داده SQL Server به کار می
رود .
- در مرحله بعدی ، بایستی کنترل را به صفحه اضافه نموده و خواص آن را تنظیم نمایید .
برای مثال کنترل SqlDataSource به یک رشته ارتباطی ( connection string ) که حاوی اطلاعات
لازم برای ارتباط است ، نیاز دارد تا فراهم کننده داده ( Provider ) بتواند به وسیله
آن ، یک اتصال را به پایگاه داده مقصد ایجاد نماید .
نکته مهم و کاربردی : شما می توانید فراهم کننده ارتباط و رشته ارتباطی
( connection string ) کنترل SqlDataSource را به صورت محلی و در درون خود کنترل در
صفحه تعیین نموده و یا اینکه در فایل اصلی تنظیمات سایت web.config قرار دهید .
استفاده از روش دوم دو مزیت دارد . یکی اینکه می توانید با اشاره به آن connection
string موجود در فایل web.config ، هر بار که می خواهید و در هر جای دیگر سایت ، برای
اتصال کنترل SqlDataSource دیگری از آن استفاده نمایید . همچنین با این
کار ، امنیت رشته ارتباطی را بالا می برید .
فراهم کننده های داده ( Providers ) در NET. :
همانطور که گفتیم ، فراهم کننده داده ( Provider ) ، کلاسی است که برای اتصال و ارتباط
با یک منبع داده ای به کار می رود . هر Provider ، برای اتصال با بک نوع منبع داده
ای به کار می رود . لیست زیر ، Provider های داده در NET. را نمایش می دهد :
- System.Data.SqlClient : این Namespace ، فراهم کننده داده
ای برای اتصال به یک پایگاه داده SQL Server و کنترل SqlDataSource است . اگر شما از
یک کنترل SqlDataSource بر روی صفحه استفاده می کنید ، نیازی به تعیین این Namespace
در آن صفحه نخواهید داشت .
- System.Data.OleDb : این Namespace ، پروایدر پیش فرض برای
اتصال به منابع داده ای OLE DB در NET. است .
- System.Data.Odbc : این Namespace ، پروایدر پیش فرض برای اتصال
به منابع داده ای ODBC است .
- System.Data.OracleClient : این Namespace ، پروایدر پیش فرض
برای اتصال به منابع داده ای Oracle است .
شما می توانید این Provider ها را به صورت عمومی در فایل web.config سایت تعیین نموده
و یا اینکه به صورت تکی برای هر کنترل در صفحه خودش ، تعریف کنید .
رشته های ارتباطی connection strings :
یک رشته ارتباطی ( connection string ) ، اطلاعات لازمی که یک Provider برای اتصال
به پایگاه داده مورد نظر نیاز دارد ، را شامل می شود .
شما می توانید رشته های ارتباطی را در فایل web.config قرار داده و سپس در کنترل های
داده به آنها اشاره نمایید . یا اینکه مستفیما درون خود کنترل ها تعیین کنید .
بر حسب نوع Provider ، معمولا یک رشته ارتباطی ( connection string ) ، سرور یا محل
قرار گیری سرور پایگاه داده ، نام پایگاه داده مورد استفاده و اطلاعات کاربری لازم
برای اتصال به آن را نگهداری می کند .
نحوه نگهداری رشته های ارتباطی ( connection string ) :
بهترین روش برای تعیین و نگهداری رشته های ارتباطی ، قرار دادن آنها در فایل web.config
و در درون المنت <configuration> است . برای این منظور شما بایستی به ازای هر
رشته ارتباطی یک تگ <connectionStrings> را درون المنت <configuration>
، همانند شکل کلی زیر ، تعریف نمایید :
|
کد
|
<connectionStrings>
<add name="NorthindConnectionString"
connectionString=" Server=MyDataServer;Integrated Security=SSPI;Database=Northwind;"
providerName="System.Data.SqlClient" />
</connectionStrings>
|
در مثال فوق ، هم نام رشته ارتباطی و هم Provider آن تعیین شده است . هر کنترلی درون
هر صفحه ای از سایت می تواند به این رشته ارتباطی متصل شده و از آن استفاده نماید .
قرار دادن یک رشته ارتباطی درون فایل web.config چند مزیت دیگر نیز دارد :
- هر بار که مشخصات رشته ارتباطی تغییر کند ، کافی است اطلاعات آن را یکبار درون فایل
web.config به روز کرده و این تغییر در تمام سایت اعمال می شود .
- می توانید با قرار دادن یک رشته ارتباطی درون فایل web.config ، امنیت آن را بالا ببرید
. برای دریافت اطلاعات بیشتر به بخش آموزش مطمئن
کردن connection string در ASP.Net بروید .
راجع این مطلب
سوال یا اشکالی دارید ؟! آن را در انجمن سایت مطرح نمایید ...
>>>>> ورود به انجمن تخصصی
نطر خودتان درباره این صفحه را با ما در میان گذاشته و در صورت تمایل از Developer1
حمایت نمایید :